ความล้มเหลวที่สุดขององค์การนาซา - Science Illustrated Thailand

ตลอดเวลาตั้งแต่ก่อตั้งนาซา วิศวกรขององค์การได้สร้างหลายโครงการแบบกล้าได้กล้าเสีย และบางทีก็เสียอย่างร้ายแรง เช่น ยานอวกาศที่ขับเคลื่อนด้วยระเบิดนิวเคลียร์ สถานีอวกาศที่ดูคล้ายห่วงชูชีพยักษ์ และยานสำรวจที่เขียนโปรแกรมผิดพลาด เหล่านี้เป็นตัวอย่างของช่วงเวลาที่องค์การนาซาไม่ค่อยภาคภูมิใจนัก

1. การคำนวณผิดพลาดฆ่ายานสำรวจดาวอังคาร

เมื่อปี 1999 ยานมาร์สไคลเมตออร์บิเตอร์ราคา 193.1 ล้านเหรียญสหรัฐ ตกบนตาวอังคารเนื่องจากความเข้าใจผิดอย่างน่าอัปยศ ทีมวิศวกรทีมหนึ่งเขียนโปรแกรมโดยใช้หน่วยวัดแบบอังกฤษ (เช่น ฟุตและปอนด์) แต่อีกทีมหนึ่งใช้มาตราเมตริก (เช่น เมตรและกิโลกรัม)

2. จรวดที่ออกแบบพลาดได้ชื่อเล่นว่า ฟลอปนิก (Flopnik)

เมื่อฤดูใบไม้ผลิปี 1957 หลังรัสเซียปล่อยดาวเทียม สปุตนิก นาซาก็ลุกลี้ลุกลนหาทางโต้กลับ แต่จรวดแวนการ์ดพุ่งขึ้นจากพื้นได้เพียง 1 เมตร ก่อนระเบิด ตัวเองต่อหน้าสื่อหนังสือพิมพ์และผู้ชมโทรทัศน์หลายล้านคน ซึ่งกลายเป็นจรวดที่ล้มเหลว

3. เทคโนโลยีหยุดยานที่จะใช้งานแทนกระสวยอวกาศ

ในทศวรรษ 1990 องค์การนาซาหาทางสร้างยานอวกาศที่ใช้ซ้ำได้แทนกระสวยอวกาศ โดยให้เป็นทั้งยานและจรวด คือพุ่งขึ้นในแนวดิ่ง และลงจอดเหมือนเครื่องบิน ยานเวนเจอร์สตาร์ใช้เทคโนโลยีสูงมาก เครื่องยนต์จรวดต้องเป็นแบบใหม่ และต้องใช้วัสดุที่มีน้ำหนักเบาที่พัฒนาขึ้นใหม่ ของใหม่เหล่านั้นทำงานไม่ได้ตามความคาดหมาย หลังจากผลาญงบไป 1,500 ล้านดอลลาร์ องค์การนาซาก็ยุติโครงการเมื่อปี 2001

4. ระเบิดนิวเคลียร์ที่ขับเคลื่อนยานโอไรออน

ในทศวรรษ 1950 นักวิทยาศาสตร์ของนาซาออกแบบยานอวกาศมหึมา ซึ่งจะเคลื่อนที่ด้วยการจุดระเบิดนิวเคลียร์เป็นระยะๆ ในทางทฤษฎี คลื่นกระแทกจะพายานโอไรออนท่องเอกภพไปไกลแสนไกลด้วยความเร็วราว 36 ล้าน กิโลเมตร/ชั่วโมง หลายรูปแบบได้รับการเสนอ แบบที่ค่อนข้างเล็กมีน้ำหนักขณะส่งขึ้น 10,000 ตัน และรับผู้โดยสาร ได้ 150 คน แบบที่ใหญ่ที่สุดมีน้ำหนักมากถึง 8 ล้านตัน ยานโอไรออนจบอยู่ที่ระยะวางแผน เมื่อปี 1963 สหรัฐฯ ตกลงระงับการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ในบรรยากาศ ร่วมกับสหภาพโซเวียตและสหราชอาณาจักร องค์การนาซาจึงต้องยกเลิกโครงการไปโดยปริยาย

5. สถานีอวกาศรูปร่างเหมือนห่วงยางเล่นน้ำ

เมื่อปี 1961 องค์การนาซาว่าจ้างบริษัทกู๊ดเยียร์ ผู้ผลิตยางรถยนต์ ให้พัฒนาต้นแบบสถานีอวกาศ ผลลัพธ์ที่ได้แทบไม่ต่างจากห่วงยางขนาดยักษ์ สถานีอวกาศพองลมมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 9 เมตร มีพื้นที่สำหรับ 2 คน แม้จะใช้ได้ในทางทฤษฎี แต่นาซาหยุดโครงการเสียก่อน เพราะวิศวกรกลัวว่าห่วงยางจะเป็นอันตรายได้ง่าย และจะรั่วเมื่อมีอุกกาบาตมาชน ทั้งยังมีความกังวลว่ามนุษย์อวกาศจะทำโครงสร้างขาดโดยบังเอิญอีกด้วย

Related Post

ความล้มเหลวที่สุดขององค์การนาซา